„Profesor Traube był osobistością znaną. Wielu obecnych chyliło przed nim z uszanowaniem głowy,, wielu przyjaźnie się uśmiechało. Harry szedł powoli za nim. Na ogólnym tle niczym nie zwracał na siebie uwagi, chyba swoją młodością.
— Witam czcigodnego pana! — ozwał się tubalnym głosem wysoki, barczysty jegomość podchodząc do Traubego.
Profesor i Harry wydawali się obok niego karzełkami. Traube uprzejmie odpowiedział na powitanie.
— Niech się panowie poznają... mój syn — skinął w stroną Harryego.
Otyły olbrzym zwrócił się ku zgrabnemu, niewysokiemu młodzieńcowi.
— Lock — przedstawił się niedbale.
— Profesor Lock — uzupełnił Traube,
Człowiek ze stali ukłonił się w milczeniu. Na krótką chwilę wodniste oczy profesora Locka spotkały się z głębokim, ciężkim spojrzeniem człowieka ze stali. Ta chwila wystarczyła, by Lock poczuł w tym spojrzeniu coś niezwykłego, szczególnego, coś co przytłaczało do ziemi.
Tymczasem podeszło do nich jeszcze kilka osób. Traube chętnie przedstawił im Harryego.
— Profesor Breightan.
— Profesor Stribling.
— Kierownik instytutu psychologii doświadczalnej, Stark.
— Kierownik laboratorium elektrofizjologii, Weighth. Za każdym razem człowiek ze stali powściągliwie“(10)